ترنج

سفر ایستگاه

2011-02-07T03:25:00.000+03:30

قطار می رود

تو می روی

تمام ایستگاه می رود

و من چقدر ساده ام

که سال های سال

در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان

به نرده های ایستگاه رفته

تکیه داده ام!

«قیصر امین پور»

پ ن 1:نمی دونم چرا چند وقته این بلاگر باز نمی شه، بالاخره امروز با فیلتر شکن باز شد.
پ ن 2 :دوستان بلاگری شما هم این مشکل و دارید یا نه فقط وب من بخت برگشته این جوری شده به قول معروف هر که را بخت برگردد .....

2011-01-30T20:09:00.002+03:30

چند روز پیش به اتفاق دوستان رفتیم کوه! هوا خیلی خوب بود،همه جا سفید بود، رو سفید بود...یاد خودم افتادم ،یاد دلم ، به نظرم کم کم داره سیاه میشه ......

ماهی هم گرفتیم...! ولی من همشون(کلا 3 تا گرفته بودم) رو آزاد کردم.....تحمل نگاه ..... رو ندارم، وقتی چشمم به چنین نگاهی می افته تنم می لرزه!...

اینم عکس ماهی هایی که آزاد شدند...........

........

2011-01-28T23:48:00.002+03:30

چقدر سخته که عشق را با دست های خودم بکشم، با دست های خودم نابودش کنم...........

زندگی با خاطرات........

2011-01-24T23:00:00.000+03:30

امروز داشتم یه مسیری و با ماشین می اومدم، دیدم یه پیرمردی وایساده کنار جاده ، نگه داشتم سوار ماشین شد! تا سوار شد شروع کرد از تاریخ و فلسفه و عشق و مذهب و ....حرف زدن! از رضا شاه گفت ،از کارایی که کرده، می گفت من موقعی که داشتند تونل کندوان رو می کندند اونجا کار می کردم...(فقط یادم رفت بپرسم چند سالشه)، می گفت جاده رباط کریم – ساوه رو که می کشیدن کارگر اونجا بودم سال 1330 تا 1336......از شیرین و فرهاد گفت ، از این که فرهاد چه جوری عاشق شیرین شد، از حضرت علی گفت که در در نهج البلاغه در مورد زن چی گفته.............،

از اومدن اتول حرف زد تا گرفتن گواهینامه و رشوه 20 تومنی که به افسر زمان پهلوی داده بوده تا اونو تو امتحان قبول کنه...........

در آخر هم یه سوال پرسید که خیلی واسم جالب بود، پرسید ماشینت ناسیوناله...همین جوری موندم«ناسیونال» مال چند سال پیش بود......

چرا ما آدما همیشه در گذشته زندگی می کنیم؟؟؟؟

چا فکر می کنیم گذشته خوب بوده و الان نیست؟؟؟؟

پ ن 1: من حتی فرصت نکردم یه کلمه حرف بزنم فقط سرمو تکون دادم و تصدیق کردم.........

پ ن 2:هنوز داره مغزم سوت می کشه، این همه اطلاعات،این همه انرژی اونم تو این سن !......

همش دلم میگیره ....

2011-01-18T19:07:00.000+03:30

گنجشک کوچولو نمی تونست پرواز کنه ! رفت و پناه برد به مترسک، مترسک پناهش داد،تو دلش واسش خونه ساخت، نوازشش کرد زمستان تموم شد ،پرنده بزرگ شد، پرواز یاد گرفت،پریدن بلد شد،حالا دیگه می تونست پرواز کنه ، بپره، با همه بپره!....

واسه این رفت ،پرید و رفت...! تنها چیزی که ازش موند یه پر کوچیک بود که تو خونش جا موند ،تو دل مترسک............

به نظر من خاطرات آدما هم مثل همین پر می مونه ،که این ور و اونور می ره، که آدمو قلقلک می ده ! که همیشه جلو چشت نیست ولی همیشه هست.

بعضی وقتا از کنارش بی تفاوت رد می شی، حتی بعضی وقتا لای خرت و پرتات گم میشه، ولی یه کم که سرت خلوت شد ، دورو بریات که رفتن، یه کم که نشستی خستگی در کنی، نفسی تازه کنی،یه کم که خواستی بخندی با اولین نسیمی که بیاد اونم غلط می خوره و می آد، و هی جلو چشت این ور و اون ور می ره ،هی می ره چرخ می زنه و بر می گرده.

همیشه خاطرات خوش آیند نیستن،مخصوصا اگه خاطرات کسی باشه که الان پیشت نیست........

امروز تولدمه،یکسال دیگه از عمر رفت............،چقدر رفتن تو زندگی زیاده ، پاییز رفت ، عمر رفت ، دوران با هم بودن رفت و...........رفت!اما یادش ............................

پ ن1: تولدم مبارک ! (ش از خود راضی)

پ ن 2: همش دلم می گیره، همش تنم اسیره،خنجر زدم خوب نشد..........

2011-01-14T15:56:00.000+03:30

به تنهایی گرفتارند مشتی بی پناه اینجا

مسافرخانه رنج است یا تبعیدگاه اینجا

غرض رنجیدن ما بود از دنیا که حاصل شد

مکن ای زندگی عمر مرا دیگر تباه اینجا

«فاضل نظری»

خاطره خود کلانتر جان است ، بر سرت بشکند هوار شود.........

2010-12-26T23:25:00.000+03:30

بعد رفتنت
من که هیچ..!این همه دیواری که به عکست
تکیه دادند
ویرانه شدند...

هر سال چنین روزی خودم تنهایی می رفتم که ....! که تو نفهمی...، که خوشحالت کنم..، که خوشحال ببینمت...که.....

ولی امسال....! امشب....

«تولدت مبارک»

همین...........................

شب یلدا.....

2010-12-21T13:29:00.000+03:30

پاييز هزار‌رنگ می‌رود و زمستان سپيدرنگ از راه می‌رسد، و در اين ميان شبی است بلند و پر از رمز و راز. شبی به بلندای يک فرهنگ، فرهنگی چند هزار ساله با آيين و رسومی رنگارنگ به سان پاييز و درون‌مايه‌ای پاک و سپيد به رنگ زمستان.

شب یلداتون مبارک!

اما به رسم شبهای یلدا فال حافظ گرفتم می دونین چی اومد! اول می خواستم فقط دو بیت اولشو بنویسم ، ولی نوشتم و دلم نیامد بیت بعدی رو ننویسم ، نوشتم و........

جناب حافظ هم با من شوخی می کنه، شنیدن حرف هایی که بوی طعنه می دن آزارم می ده، اینکه یکی مدام بهت بگه..................!

زان یار دلنوازم شکری ست با شکایت **گر نکته دان عشقی خوش بشنو این حکایت

بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم ** یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

ای آفتاب خوبان می جوشد اندرونم ** یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت

رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس**گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

هر چند بردی آبم روی از درت نتابم ** جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت

در زلف چو کمندش ای دل مپیچ کانجا ** سر ها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

چشمت به غمزه ما را خون خوردو می پسندی ** جانا روا نباشد خونریز را حمایت

در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود**از گوشه ای برون آی ای کوکب هدایت

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود ** زنهار از این بیابان وین راه بی نهایت

این راه را نهایت صورت کجا توان بست ** کش صد هزار منزل بیش است در بدایت

عشقت رسد به فریاد ور خود به سان حافظ ** قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت

پ ن 1: از هر طرف که رفتم جز حیرتم نیفزود(ولی تو این کتاب نوشته بود از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود)

پ ن 2: ولی من همچنا ن پاییز رو دوست دارم، باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست.......هرچند اینم رفت....

نه اینکه بی تو نخندم.......

2010-12-17T11:36:00.002+03:30

می شود فراموش کرد؟؟؟؟؟

می شود روی چهار سال زندگی خط کشید؟؟؟؟؟؟؟

می شود چشم بست بر روی همه چیز و ندید، خاطره ها رو ندید، خود را ندید، دلتنگی را ندید.......؟؟؟؟

می شود از خیابان رد شد ، نه می شود از آن خیابان رد شد ، نه می شود از آن خیابان بی او رد شد و ندید؟؟؟؟؟؟؟

می شود حال آدم خوب باشد...؟؟؟

نه نمی شود ، نمی شود!!!!

نمی شود.....

بگویی،بنویسی،بخواهی،بپرسی،ببینی،

بمانی،بشنوی،

باشی همیشه باشی !

نزدیک باشی..

بزرگ باشی،رفیق باشی...

خوب می شود، بهشت می شود

نباشی اما!

نخواهی اما!

جهنم نمی شود.

فقط ساعت ها....

ساعت ها گاهی پدر آدم را در می آورند.

فقط ساعت ها گاهی بیچاره ات می کنند.

فقط ساعت ها گاهی....

این حسین کیست ....

2010-12-11T01:19:00.000+03:30

این فریاد حسین است فریادی که به خاطر آن از طواف کعبه گذشت و به سوی آن شتا فت؛مفهوم این فریاد حسین چیست؟« که در درسی که بالاتر از شهادتش بود به تمام حج گزاران تاریخ ومومنان به سنت ابراهیم فهماند که اگر امامت نباشد،اگر هدف و رهبری نباشد واگر یزید و یزیدیان باشند،چرخیدن بر گرد خانه ی خدا با خانه ی بت مساوی است.» *

حسین از مدینه بیرون می رود و به سوی مکه راهی می شود و پس از آنکه دعوت های مردم کوفه را می شنود که یا حسین ما به تو ایمان داریم و به رهبری تو نیازمندیم ودر برابر ظلم وزور از تو دفاع می کنیم.امام با نیمه تمام گذاشتن حج همراه با خوانواده اش به سوی کوفه می شتابد و آنجااعلام می کند که من به سوی مرگ می روم.

آنجاست که فرزدق، شاعر معروف آن زمان خطاب به او می گوید: یا حسین ابن علی، مردم کوفه زبانشان با شماست اما شمشیرهاشان بر شما!

روی تن تو این همه کرکس چه می کنند؟!

با تو سران خشک مقدس چه می کنند؟!

دلگرم کرده بود تو را نامه هایشان

حالا طناب دار تو عمامه هایشان

حالا که از مبارزه پرهیز کرده اند

خنجر برای کشتن تو تیز کرده اند...

«حسین می داند که ارزش هر کاری در جامعه به اندازه ای است که دشمن از آن ضرر می بیند،و باید قیام کند،قیام مسلحانه،اما قیام مسلحانه "توانستن" می خواهد و حسین "نمی تواند"

اما او می داند که مسوولیت از آگاهی و ایمان پدید می آید نه از قدرت و امکان! و از حسین بیشتر آگاه تر کیست؟

عظمت حسین از یک سو ،و شخص بینی ما ،از سویی دیگر،موجب شده است که آنچه را از حسین بزرگتر است،در زیر درخشش عظمت حسین نبینیم؛و آنچه از حسین بزرگتر است آن چیزی است که حسین به خاطر آن قربانی شد.» *

و همچنان فریاد می زند که لااقل اگر دین ندارید آزاده باشید و آزاد مرد!

« دکتر شریعتی»

شمع شدي ، شعله شدي......

2010-12-07T20:58:00.000+03:30

دانشجو روزت مبارك

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن!

2010-12-05T00:03:00.000+03:30

زمان زیادی می گذشت! و حالا زمان زیادی طول می کشد پاک کردن آن همه خاطره، آن همه با هم بودن(آن همه بودن)، آنهمه خواستن!
می دانم نمی شود فراموش کرد آن همه حضور را، آن همه.... ، آن همه ....! اما این را خوب می دانم که کمرنگ می شوی ، کم رنگ می شو د همه آن خاطره ها! کمرنگ می شوند همه آن بودن ها و کمرنگ تر خواهند شد همه آن .......!
زمان همه چیز را می برد ، حتی خاطرات را!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
این روزها خیلی وقت ها دلم تنگ می شود، حتی در شلوغ ترین زمانها و مکانهای زندگیم! به یک جا خیره می شوم و می گویم یادش به خیر ! همین!!!!!
با خودم گفتم حذر از عشق ندانم!سفر از پیش تو هرگز نتوانم، نتوانم ، نتوانم ! ولی .......................
می دونی آدمها می آن و می رن ولی همیشه یه گوشه ای از زندگی آدما رو از آن خودشون می کنن که همیشه جای اونهاست! که پاک نمی شه ! که جایگزین نمی شه!
بگذریم.................

داستان قورباغه ها

2010-11-27T13:08:00.000+03:30

منوچهر احترامي داستان نويس كودكان و نوجوانان بود كه در اسفند 87 ديده از جهان فروبست (روحش شاد)
متن زير داستان كوتاهي از اوست :
مارها قورباغه ها را مي خوردند و قورباغه ها غمگين بودند

قورباغه ها به لك لك ها شكايت كردند

لك لك ها مارها را خوردند و قورباغه ها شادمان شدند

لك لك ها گرسنه ماندند و شروع كردند به خوردن قورباغه ها

قورباغه ها دچار اختلاف ديدگاه شدند

عده اي از آنها با لك لك ها كنار آمدند و عده اي ديگر خواهان باز گشت مارها شدند

مارها باز گشتند و همپاي لك لك ها شروع به خوردن قورباغه ها كردند

حالا ديگر قورباغه ها متقاعد شده اند كه براي خورده شدن به دنيا مي آيند

تنها يك مشكل براي آنها حل نشده باقي مانده است

اينكه نمي دانند توسط دوستانشان خورده مي شوند يا دشمنانشان!!

2010-11-25T01:44:00.000+03:30

حتی باد هم از تو مهربانتر است......

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس!!!

2010-11-21T02:22:00.001+03:30

امروز رفتم سراغ حافظ ! فال هم گرفتم ! این اومد!( جناب حافظ هم حال و روز منو می دونه ) !!

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس که چنان زو شده ام بی سرو سامان که مپرس

کس به امید وفا ترک دل و دین مکناد که چنانم من از ازین کرده پشیمان که مپرس

به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست زحمتی می کشم از مردم نادان که مپرس

زاهد از ما به سلامت بگذر کاین می لعل دل و دین می برد از دست، بدان سان که مپرس

پارسایی و سلامت هوسم بود ولی شیوه ای می کند آن نرگس فتان که مپرس

گفتگوهاست درین راه که جان بگدازد هر کس عربده این که مبین آن که مپرس

گفتم از کوی فلک صورت حالی پرسم گفت آن می کشم اندر رخم چوگان که مپرس

گفتمش زلف به خون که شکستی گفتا حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس

یک فریب ساده کوچک

2010-11-20T02:09:00.000+03:30

رفتم سراغ کیفم، بعد از مدتها !!
می خواستم یه چیزی رو بذارم داخلش!!
کلی خاطره باهاش بود ، کلی یادگاری ، کلی حرفایی که رو کاغذ نوشته بودن، نه کلی حرفایی که رو کاغذ نوشته بود!!!
زیرش هم امضا «دوستت دارم»!!!
دلم براش تنگ شده............................
در کیف رو بستم!ولی هجوم خاطره ها رو .....
بگذریم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    «زندگی شاید همین باشد.........
                   من که باور کرده ام................
                               بی گمان باید همین باشد»
                                          ..........................................................

2010-11-02T08:58:00.000+03:30

شیشه پنجره را باران شست!/ چه کسی یاد تو را از دل من خواهد شست؟

2010-10-31T23:07:00.002+03:30

وقتی دلم می گیره این آهنگ رو زیر لب می خونم، مثل همین الان:

اگه هم صدام بودی ،

اگه هم صدام بودی،

هیشکی حریفم نمی شد

کوه اگه رو شونه هام بود

کمرم خم نمی شد

تو اگه خواسته بودی ، آخ

تو اگه خواسته بودی

تو اگه مونده بودی

موندنی ترین بودم

عمر صدام کم نمی شد

الانم می گم:

من اگه خواسته بودم

من اگه مونده بودم، آخ

من اگه خواسته بودم.!!

حالم اصلا خوب نیست!!!!

2010-10-31T14:08:00.002+03:30

دوستان عیب کنندم که چرا نمیشه تو وبت نظر داد، عرض کنم خدمتتون که :

نظر مبارکتون رو تو قسمت «نظر بدهید» بنویسید بعدش پایین « نام/ آدرس اینترنتی» رو انتخاب کنید و اسم و آدرس وبتون رو بنویسید و در آخر رو « انتشار نظرشما» کلیک کنید تا ثبت بشه، پیشاپیش از تون تشکر می کنم به خاطر لطفی که به ترنج دارید.

پ ن: اگه واستون مقدوره از فایرفاکس استفاده کنین

2010-10-30T20:01:00.000+03:30

اگه بارون عزیز با تو بودن می گرفت/ گل سرخ قصمون ، تشنه شبنم نمی شد

2010-10-29T23:37:00.002+03:30

روزای روشن خداحافظ.......

خرگوشه داره نگام می کنه !!

خیلی معصوم!!!

رنگ چشماش ....

خدا!!!!!!!!

................

آیا بر فراز آسمان کس نیست؟

2010-10-28T19:25:00.000+03:30

مگر ابر بهار امشب غمی چون من به دل دارد

که می خواهد بدین سان تا سحر همپای من گرید؟

تا حالا شده تو کارات گیج بزنی، تا حالا شده یه مشاور تمام عیار واسه دیگران باشی اما واسه خودت ....

پ ن: یه نفر چقدر می تونه تحمل داشته باشه....

حرفهای نگفتنی

2010-10-24T18:51:00.000+03:30

حرفهایی هست برای نگفتن

و ارزش عمیق هر کسی

به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد .

و کتاب هایی نیز هست برای ننوشتن

و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی

که باید قلم را بشکنم و دفتر را پاره کنم

و جلدش را به صاحبش پس دهم

و خود به کلبه ی بی در و پنجره ای بخزم

و کتابی را آغاز کنم که نباید نوشت.

«شریعتی»

دوباره

2010-10-20T23:47:00.001+03:30

سلام

بعد از عمری غیبت موجه(خدمت مقدس ) نه شاید هم ......... (بی خیال) وبنم رو به روز کردم حالا نمی دونم باید واسه خودم به خاطر غیبت طولانی متاسف باشم یا اینکه به طرز فجیعی چشم به روی همه حقایق و غیبت ها ببندم و با کمال پر رویی بگم خوب من سرباز بودم ............

بگذریم،شاید دوباره چیزی واسه گفتن که نه، واسه نوشتن اینجا داشته باشم و سری به محیط به اصطلاح مجازی بزنم.....(فقط شاید)

خیلی عوض شدم (به نظر خودم) یک جور فراموشی حاد گرفتم در مورد همه چیز حتی خودم حتی .........

راستی این جاهای خالی هم تو نوشته هام زیادتر شدن، این نقطه چین ها ..............................(همین ها)

عمريست مرا....

2009-12-09T23:37:00.006+03:30

عمريست مرا تيره و كاريسيت نه راست

محنت همه افزوده و راحت كم و كاست

شكر ايزد را كه آنچه اسباب بلاست

ما را ز كس ديگر نمي بايد خواست

****

آن را كه به صحراي علل تاخته اند

بي او همه كارها بپر داخته اند

امروز بهانه اي در انداخته اند

فردا همه آن بود كه در ساخته اند

«خيام»

يار دبستاني من .....

2009-12-07T23:23:00.003+03:30

چون حاصل آدمي در اين شورستان
جز خوردن غصه نيست تا كندن جان
خرم دل آنكه زين جهان زود برفت
وآسوده كسي كه خود نيامد به جهان

امروز 16 آذر بود ، روز دانشجو(هر چند به من ربطي نداشت ) ولي چون سالهاي سال با هم نان و نمك خورده بوديم و به قول خودمون(تركها) استخواني شكسته بوديم(البته اين ترجمه تحت اللفظي بود وگرنه همان نان و نمك شما مي شود) بر خودمان واجب ديديم كه مطلبي در اين باره نوشته و تبريكاتي به اين قشر فرهيخته و كمياب نه ناياب عرض بنماييم كه غرض همين بود و بس ( ما را چه كار با سياست و شيطان بزرگ ) .
خوب عرض كنم خدمت شما كه اين جنگولك بازي هايي كه مي بينين بعضي از اين تماشاگرنماهاي دانشجو نما در مي آرن و شلوغ پولوغ مي كنن اصلا به من ربطي نداره وخودشون مي دونن و ....(ببببله).
امان از اين خروس بي محل ! تا گفتم دانشجو گفت: سياست (سي آست) ، تا گفتم دانشجو گفت: نمي دونم عوامل چي چي اين يارو شيطان بزرگ ( بز، رگ ) البته ايني كه مي گن جديدن شدن ها آخه همين دانشجو كه مي گن خونه ي اين شيطان بزرگ و تقصير نه تسخير كرد ، تا گفتم دانشجو گفت: فكر نان باش كه خربزه آب است.
آقا نگو كه دل منم خونه آخه منم گلاب به روتون 5 سال دانشجو بودم (ببببببببله) !
ولي گذشته از همه ي اينا :

دانشجو روزت مبارك .

پ ن 1: من هر گونه ارتباط با عواملي كه مي خوان چهره ي دانشجو را تخريب و تكذيب نمايند رو تكذيب مي كنم.
پ ن 2 : بنده همچنان خود را دانشجو مي دانم و ارادت خاصي به دانشجويان دارم.
پ ن 3 : اين شعري كه اول نوشتم اصلا به دانشجو ربطي نداشت.

اي عرش كبريايي چيه باز تو سرت* كي با ما را مي آيي جون مادرت

2009-12-02T00:31:00.002+03:30

«آن گرگ مغرور و وحشي صحرا را هنوز مي شناسي ؟ آنكه نيمي از زندگي را تنها در دل شبها و زمستانها و در زير باران و برف و سرما همچون صخره اي ايستاده بود و به صداي هيچ پايي پلك نمي زدو به آواي هيچ دعوتي سر بر نمي كرد،آنكه از شهر و گرما و خانه مي هراسيد، اكنون همچون پرنده ي مجروحي سراسيمه و هراسان مي نالد و خود را بي تابانه بر در و بام اين برج غريب مي زند تا به درون آيد و در تو پناه گيرد كه زمستان سخت است و شب هولناك است و تنهايي بداست و رهايي هراس انگيز است .........................

دارم ديوانه مي شوم ،چه دردي است بلاتكليفي ، نمي توانم تحمل كنم ...................................

بر روي اين زمين ، در رهگذر تند بادهاي آوارگي ـ تنها رشته اي كه مرا به جايي بسته بود گسست..............................

سرنوشتم تنهايي بود و زندگيم خاموشي و سرنوشتم خاكستر در آتش تنوري كه به سوختن من نان مي پزد ، كه به سوختن ما نان مي پزد!.................»

«قسمتهايي از هبوط شريعتي»

خاطرات آموزشي

2009-11-25T19:47:00.006+03:30

«چقدر روح محتاج فرصتهايي است كه كه در آن هيچ كس نباشد»
اين روزها كلا زمان زيادي واسه فكر كردن دارم فكر كردن به خيلي كسا ،خيلي از چيزها و شايد به اونايي كه حتي يك لحلظه هم به من فكر نكردند و نمي كنند .
اين روزها شروع كردم همه كتابايي رو كه چند وقت پيشها خوندم رو دوباره مي خونم(كلا دارم اين روزها تكرار مي شم) هبوط ، چنين گفت زرتشت ، شازده كوچولو ، قلعه ي حيوانات و......
نمي دونم به نظرم خوبه آدم يه كم هم فرصت فكر كردن داشته باشه (فقط يه كم )حداقلش بتونه مرور كنه همه ي اين روزها ، هفته هاو سالهايي كه رفتن و ما نفهميديم و همه ي اون روزهايي كه اومدن و ما آرزو داشتيم كه زودتر بروند.
اصولا من كم غصه ي گذشته ها رو مي خورم ولي اين روزها ذهنم پر شده از هجوم افراد ،افكار،خاطره ها و حتي تصاوير مبهمي كه خودمم نمي دونم برا كي و چي اند.!!!!!!!!!!!
اين روزها همش دارم شمارش مي كنم ، شمارش صف جمع ، شمارش روزها ، شمارش لحظه هاو حتي بعضصي موقع ها (مواقعي كه سر پست نگهباني مي رم)شمارش دقايق.اينجا كل زندگي من ، خواب من شده قابل شمارش، حتي افكارم
همه ي اينها رو گفتم كه بگم تنهايي چيز خوبي نيست حتي اگه تو اون تنهايي بتوني خودتو پيدا كني و خود خود خودت باشي.
كلا آدم حسابگري هم بودن چيز خوبي نيست لااقل در مورد لحظه هايي كه مي گذرن آخر با هر شماره يك قدم ، يك شماره به پايان و نيستي نزديك مي شوي ! يك لحظه، يك ثانيه ، يك روز ، يك هفته .....................................

يك روز ديگر

با تو دارد گفتگو شوريده ي مستي ، مستم و دانم كه هستم من
اي همه هستي ز تو آيا تو هم هستي ؟
هميشه با خودم فكر كردم كه خدا صداي منو مي شنوه يا نه ، خدا واسه بنده هاش وقت مي ذاره يا نه؟
نمي دونم بعضي مواقع يه چيز الكي مي گم همين جوري ، چند روز نگذشته همون ميشه كه خواستم(مثلا همين چند وقت پيش بود درست قبل از اعزامم (به خدمت مقدس رو مي گم) با بچه ها در مورد خدمت صحبت مي كرديم من گفتم چي مي شه آموزشي فلان متطقه باشم يه هفته بعد كه اعزام شدم درست همون جا بودم كه گفتم ). ولي اكثر مواقع هم شده كه به يه چيزي ، يه كسي ، ... با تمام وجودم نياز دارم ! ولي ..................
اين روزها خيلي به اين خدا نياز دارم!!!!!
نهادم دستهاي خويش چون زنهاريان بر سر
كه زنهار ، اي خدا، اي داور ، اي دادار
تو آخر وحشت و اندوه را نشناختي هرگز
و نفشردست هرگز پنجه ي بغضي گلويت را
نمي داني چه چنگي در جگر مي افكند اين درد
تو را هم با تو سوگند ، آي
مكن ، مپسند ، اين مگذار
خداوندا ، خداوندا ، پس از هرگز
همين يك آرزو يك خواست
همين يكبار
ببين غمگين دلم با وحشت و با درد مي گريد
خداوندا به حق هر چه مردانند
ببين يك مرد مي گريد...........

نمي دونم چه روزي بود شايد يه روز مثل همه ي اين روزايي كه دارن مي آن و مي رن

«تا جنون فاصله اي نيست از اينجا كه منم
مگرم سوي تو راهي باشد»
هي ...............
اين روزها عادت كرده ام به همه چيز ، به غذاهاي مزخرف ، به حرفهاي چرت و پرت ! به كارها و كلاساي تكراري ، به لگد كردنهاي بي مورد زمين(همون كه اهالي نظام بهش مي گن ر‍ژه )و به اين روز مرگي هاي خدمت مقدس سربازي!!!!!!!!!

يه روزي آقا خرگوشه
افتاد دنبال موشه
موشه رفتش تو سوراخ
خرگوشه گفت آخ (همه بچه ها داد مي زنن آخ)
وايسا ، وايسا كارت دارم
من خرگوشمو بي آزارام
كاريت ندارم(دوباره همه داد مي زنن كاريت ندارم)

اينو بچه ها موقع رفتن سر ورزش صبگاحي مي خونن، با كلي شعرهاي ديگه زمان بچه (عمو زنجير باف ، عمو سبزي فروش و .....)
خيلي وقتا واسه فرار از خيلي از چيزها ،خيلي از درد ها بايد از خودت فرار كني يا نه خودتو بزني به بچه گي ، نفهمي يا همون كه بهش مي گن..........
تا بچه بوديم همش فكرمون اين بود كه يه روز بزرگ شيم، آدم شيم ولي حالا كه بزرگ شديم ، نه بزرگ شدم احساس مي كنم كه تا وقتي كه بچه بودم آدم بودم!!!!!!

يه روز جمعه

گر چه تنهايي من بسته در و پنجره ها
پيش چشمم گذرد عالمي از خاطره ها
مست نفرين منند از همه سو هر بد و نيك
غرق دشنام و خروشم ، سره ها ، نا سره ها ....

48 روز گذشت 48 روز پر از تنهايي ، پر از دلتنگي ، پر از غربت لحظه هايي كه هر ثانيه آن يك ساعت بود ، هر لحظه ي آن چند روز و هر روز آن چند سال ، پر از هيچ چيز و همه چيز
فقط خواستم بنويسم امروز جمعه بود همين؟!!!!!!
از جمعه ها متنفرم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

اين نوشتم يادگاري تا بماند روزگاري (آخرين روز آموزشي)

همه دارن واسه هم دست خط مي دن ، واسه هم شعر در مي كنن ، دارن از هم تقدير و تشكر مي كنن، ولي اينو مي دونم همه يه چيز و دارن دروغ مي گن و اونم اينكه دو ماه پيش هم خوش گذشت ، نه خوش نگذشت ما دو ماه فقط تحمل كرديم،ما آدما هميشه دوست داشتيم ، نه هميشه خواستيم ظاهر سازي كنيم ، هميشه خواستيم بگيم كه همه چي بر وفق مراد ماست ! كلي صغري، كبري مي چينيم كه بگيم اونيه كه من مي گم نه اوني كه شما فكر مي كنين.خيلي وقتها هم سر خودمون كلاه مي زاريم، كلا ما آدما متخصص پيچوندنيم از همه لحاظ ، حتي به خودمون هم رحم نمي كنيم....
حالا حرفم در مورد چيزايي كه بچه ها نوشتن نيست كلا گفتم ....
بگذريم !!!
نمي دونم يك نفر تحملش چقدر مي تونه باشه ؟!!!!!!!!!!
50 روز گذشت
، روزهاي بعدي هم خواهد گذشت ، پس به اميد فردايي بهتر !!!!!!!!؟؟؟ هه هه هه ؟؟؟؟؟
امروز همان فرداي ديروز بود !!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

قصه يا غصه ي رفتن!!!

2009-09-21T00:46:00.000+04:30

هيچم
هيچم و چيزي كم
ما نيستيم از اهل اين عالم كه مي بينيد
وز اهل عالم هاي ديگر هم
يعني چه پس اهل كجا هستيم؟
از عالم هيچيم و چيزي كم،گفتم.
غم نيز چو شادي براي خود خدايي، عالمي دارد
نور سياه مبهمي دارد
پس زنده باشد مثل شادي ، غم
ما دوستدار سايه هاي تيره هم هستيم
و مثل عاشق، مثل پروانه
اهل نماز شعله و شبنم
اما
هيچيم و چيزي كم!

اين 5 ، 6 روز مرخصي هم تمام شد ، پس فردا بايد دوباره پادگان باشم ، نمي دونم بايد خوشحال باشم كه مي روم ، يا نه ! راستش نمي دونم چرا اين همه به رفتن و كلمه رفتن حساس شدم ، نه !!!!!!!! كلا از اين كلمه متنفر شدم ، اصولا ما آدما ( نه من خودمو مي گم) اصولا من تا وقتي كه هستم و هستن سرم گرمه ، نمي فهمم ، اهميتي هم نمي دم كه من هستم و خيلي هاي دگه هم با من هستن ، ولي تا يه ذره تنها مي مونم ، تا يه ذره دور و برم خلوت مي شه هر چي غم و قصه هست مي ريزه تو دل من !
تا چند وقت پيش عاشق تنهايي بودم، هر از گاهي با خودم خلوت مي كردم و كلي حال، ولي الان از اسم تنهايي هم متنفرم ، ديگه حتي جرات ندارم به فكر تنهايي باشم چه برسه به اينكه بخوام با خودم خلو ت كنم.
دارم احساس مي كنم اين روزا درجه ي افسردگيم خيلي رفته بالا ،(اين ممكنه به شما هم سرايت كنه، اپيدميش عين آنفولانزاي خوكيه ! )واسه همين ديگه نمي گم، نمي نويسم ، داد نمي زنم !!!!!!!!!!!!!!!!
نه من خوبم!!!!!! به قولي اين نيز بگذرد ..................................
فكر كنم (نه حتما ) تا يه ماه ديگه وب نم اصلا مطلبي نداشته باشه ، ان شالله يه ماه ديگه كه اومدم دوباره به روز مي شم !!!!!!!!!!!!!!!!
شايد اون موقع اين همه اعصابم ................ نباشه !

راستي عيدانه تون مبارك!

چون درختي در صميم سرد و بي ابر زمستاني ،
هر چه برگم بود و بارم بود،
هر چه از فرّ بلوغ گرم تابستان و ميراث بهارم بود؛
هر چه ياد و يادگارم بود؛
ريخته است.
چون درختي در زمستانم.
بي كه پندارد بهاري بود و خواهد بود.

كلمه بازي

2009-09-17T23:50:00.002+04:30

از بازيه جديدي كه شينا گفته بود بگي نگي خوشم اومد، منم كه يه چند وقتيه وبم خاليه و قرار هم هست تا يه ماه ديگه دوباره مطلبي نداشته باشه ( چون كه من سر،بازم) گفتم تو اين بازي شركت كنم ، برا همينم وب شينا رو كه خوندم حيفم اومد كه به دعوت شينا لبيك نگم و تو بازي نشركتم براي همين تو بازي شركتيدم و به شما هم پيشنهاد مي كنم كه تو بازي بشركتين !!!!!!!!
دريا: يه هفته پيش با يه سرباز روبه روش كه فقط مي خواست كسي چشماشو نبينه.
قهوه: اولين باري كه خواستم كلاس بذارمو قهوه ي تلخ بخورم، شباي دراز امتحان و ابوالفضل و قوري قهوه و كتري نسكافه و كلي دود سيگار كه به خورد من دادن.
غرور : چيزي كه تا حالا نداشتم ، جز در مقابل معدود افرادي كه مي خواستن سر به تنم نباشه.
مدرسه:7 ماه پيش كه رفتم سر كلاس خواهر كوچولوم و كلي خوش گذشت.
دفتر مدرسه: هميشه مي رفتم گچ مي آوردم.
قرمه سبزي: چمن پلو دانشگاه.
رياضي:مردم از ايكس و ايگرگ داد داد ، روز هاي بي رياضي ياد باد.
آهنگ: كامپيوتر من و 3 سال خونه دانشجويي!!!!!!!!!!!!!!!!
ماه رمضون: سربازي و ماه رمضون، نه سرباز و ماه رمضون( كاش همه ي سربازي تو ماه رمضون باشه)!
استخر: كلري كه هميشه ميره تو حلقم ، چقدر سعي كردم ولي نشد.
آب گوشت: آخ دلم لك زده واسه يه قاشقش.
روزنامه:زير اندازي براي خوابيدن سر پست نگهباني.
كودكي:نقشه ي گنج ، باغ پدر بزرگ ، گاو بيچاره اي كه سوارش شديم با يه عالمه كارهاي ديگه و .................

خاطرات يك سرباز

2009-09-16T15:34:00.003+04:30

از يكم دارم خدمت مقدس سربازي مي كنم ،( خيلي ذهنتون منفيه ) ، راستش قبل اينكه برم زياد رو به را نبودم(خدمتو مي گم، الان هم كه رفتم هم همينجور ولي .......) واسه اينم چيزي تو وبم نذاشتم، ولي حالا كه چند وقت از اون روزا گذشته گفتم يه چيزايي بنويسم كه بدونين چه بلاهايي سر منه سرباز اومده و قراره چه بلاهاي ديگري هم بياد، به هر حال اين شما و اينم خاطرات يك سرباز..............
اول شهريور يك هزار و سيصدو هشتاد و هشت
تا حال شده بغض گلوتو بگيره و نتوني حرف بزني ، تا حالا شده بغضت بخواد بتركه و نتوني به روي مادرت نگا كني و ازش خدا حافظي كني، تا حالا شده از ترس اينكه قطرات اشك گونه هاتو خيس كنه بدون خداحافظي بزاري و بري يا نمي دونم بياي؟
برا منم نشده بود ، يعني هيچ موقع رفتن رو تجربه نكرده بودم! ولي امروز همه ي اونايي كه نشده بود و نديده بودم شد!از اينكه نتونم و اشكم در بياد از اينكه نتونم و بغضم بتركه ، حرف نزدم ، خداحافظي نكردم ، حتي تو چشماي مادرمم نگا نكردم .....
اولين روز سربازي ! هواي مه آلود و ابري ، باران ريز ريز و ايستادن جلو در پادگان! شب ساعت 3.5 بيدار شدن ، سحري گرفتن زير بارون تند اونم تو يه صف طويل و دراز و كلي ماجراهاي وحشتناك نه (شخمي) ديگر!
اصلا حالم خوب نيست دارم به زمين و زمان و خودم و ........ بد و بيرا مي گم( به جز اين كاري از دستم بر نمي آد).
فردا روز ديگري است .

دوم شهريور يك هزار و سيصد و هشتاد و هشت

داريم مي ريم استحقاقي بگريم.........

كلي وسايل بارمون كردن اندازه يك وانت....
همه ي بچه ها تقسيم شدن ولي من نه ( چون كه او ريش دارد و من نه ) ، من مازادم(يعني اضافي ، يعني كه .......... بذار دهنم بسته بمونه)!
ساعت 5.5 ديگه مازاد نيستم ، گردان ....، گروهان ..... ، تخت شماره ي ......
همه ي موهامو زدم ، همين الان (ساعت 7 شب) از ته !!!! نه از ته ته ته!!! الان قيافه ام ديدن دارد،نگاه آينه مي كنم ، اولين باري است كه به ريخت و قيافه ام مي خندم ،(ياد همه ي اونايي مي افتم كه مي خواستن براي يك بار هم كه شده منو كچل ببينن!)
اولين آش برا آشخورها!!! ليوان ندارم، دارم تو قوطيه راني چاي مي خورم ، امروز هم از آفتاب خبري نبود ! هوا ابري بود و مه آلود........
«آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر با آن پوستين سرد نمناكش .............»

سوم شهريور يك هزارو سيصد و هشتاد و هشت

«هي فلاني با شما بودم
هيچ مي داني كه زندان چيست ؟
از كدامين قاره است اين بوم؟
هيچ مي داني كه اين بوم آشيان ،اين شوم
از چه اقليمي است
اصلش اول يادگار از كيست؟ »
دوباره دارد روزها و شب ها و ساعت ها و ثانيه ها تكراري مي شود ، مثل ديروز ، مثل يك روز قبل از ديروز و مثل همه ي اين روزايي ، نه آن روزهايي كه تكراري بودن و من بيزار از آنها..!!!
ساعت 7 بود هنوز ما خواب بوديم ، فرمانده گروهان اومد كلي داد و بيداد كه مگه خونه ي خاله است كه خوابيدين ( به قول يكي خوافيدين) جاتون خالي اينقده سريع رفتيم پايين كه نگو ، به سرعت نور(بزن بريم به صبگاه ، بزن بريم از اينجا !!...........
اصلا زمان نميره ، انگاري كه همه ي ساعت هاي دنيا از كار افتادن ، كلي خاطره ، با آدماشون به ذهنم مي ان و نمي رن، بعضي مواقع انقدر دلم تنگ مي شود كه .......................
«من اينجا بس دلم تنگ است
و هر سازي كه مي بينم بد آهنگ است
بيا ره توشه برداريم
قدم در را ه بي برگشت بگذاريم
ببينيم آسمان هر كجا آيا همين رنگ است..................... »

بيستم شهريور ماه يك هزار و سيصد و هشتاد و هشت

روزها اونقدر تكراري شدن و بد كه از سوم تا امروز چيزي ننوشتم!راستش نمي خوام اگه خداي نكرده يه زماني خواستم اينارو بخونم دوباره همه ي اين روزاي دلتنگي و شخمي و ..... و .... رو به ياد بيارم، بگذريم.
همه گروهان شده دو تا صف ، پشت سر هم وايساديم، ( از اونايي كه فيلما نشون مي دن كه مي خوان برن جبهه بعد همشون هم مي آن از زير قرآن رد مي شن، يه نگا هم به دوربين مي كنن!! با اين تفاوت كه ما نه از زير قرآن رد مي شيم نه اينكه دوربين داريم)، مي خوايم بريم ميدان تير.
«راه مي رفتيم و با هر گام ما يك لحظه مي پژمرد
من خط زنجير هستي خواره موران را،
اين چنين احساس مي كردمكه با ترتيب
در صف نوبت يكايك خوابشان مي برد
راست پنداري
هستي و نا چيزي ما بود
كه بدين گونه
بود همسان داشت با نابود
و بدينسان تنگ تر مي شد فضاي روز.
باز مي رفتيم و مي كرديم
رفته را تا انجام آغاز
و دگر ره باز و ديگر بار
باز......و باز .........و باز. »
خيلي وقتا مي خوام اينجا مثل يك حيوان شريف باشم و هيچي نفهمم ،ندونم ، نشنوم،به هيچ چيز فكر نكنم ولي ...........
دلم مي خواد داد بزنم ، فرياد بزنم ، بگم ، بگم ، من دلم گرفته بگم من آدمم ، بگم خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخدااااااااااااااااااااااااااااااااا منم آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآددددددددددددددددددددددددممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم.
« او چرا اين را نمي داند ، كه در اينجا
من دلم تنگ است، يك ذره است؟
شاتقي هم آدم است اي داد بر من ، داد؟
اي فغان ! فرياد!
من نمي دانم چرا اين را نمي داند؟
كه من بيچاره هم در سينه دل دارم
كه دل من هم دل است آخر ؟
او چرا اين قدر از من غافل است آخر؟ »
بي خيال ، بي خيال ، بي خيال ! « چون مي گذرد غمي نيست» اينو تو دستشويي نوشته بود، منم مي گم چون مي گذرد غمي نيست ، چون كه مي ......... و مي گذرد غمي هست ! اينم اونجا نوشته بود به جان خودم !!!!!!!!! پس چون مي گذرد غمي نيست !! نمي گذرد به خدا ، نمي گذرد........................
«قاصدك ، ابرهاي همه عالم
شب و روز در دلم مي گريند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!! »

از هر طرف كه رفتم جز حيرتم نيفزود!

2009-07-09T17:08:00.000+04:30

هي دارم اين بيت و زير لبم تكرار مي كنم :« از هر طرف كه رفتم جز حيرتم نيفزود، از هر طرف ....»!
نمي دونم درست در موقعي اي كه اميدوار بودم ، اميدوار به خيلي چيزا ، اميدوار به خيلي كسا،اميدوار ..، بازم مثل همه چيزايي،همه ي كارايي، همه ي .... كه مي خواستم و نشد مي گم حتما سرنوشت اين بوده، تقدير اين بوده ، حتما به صلاح نبوده و...!! بگذريم!!
راستش نمي خوام شروع كنم و بگم حالم خوب نيست و سر در گممو و از اين حرفا ، چون مي دونم اونقدر از اين حرفا زدم و نوشتم كه حال خودمم به هم مي خوره چه برسه به كسي كه اينارو مي خونه .........
اينارو نو شتم صرفا براي اينكه بعد از مدتها چيزي نوشته باشم همين وگر نه .....
راستش نمي دونم اگه اين نقطه چينا نبودن يا اگه اين نقطه ها نبودن ، به جاي اين همه حرفهاي نگفته و نداشته چي مي خواستم بگم و بنويسم ولي باز مي نويسم ........................ شما بخونيد همه ي حرفايي كه مي خوام بگمو نميگم شايد به خاطر ترسي كه از اين حرفا دارم!!
شما بخونيد همه ي اون حر فايي كه ندارم و نمي گم!!!
شما بخونيد همه ي اون حرفايي كه گفتنشون جرات مي خواد و من ندارم
بخونيد فقط ................................................................................................

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشي جانسوز
هر طرف مي سوزد اين آتش
پرده ها و فرشها را ، تارشان با پود
من به هر سو مي دوم گريان،
در لهيب آتش پر دود
وز ميان خنده هايم ، تلخ،و خروش گريه ام، ناشاد،
از درون خسته ي سوزان ،
مي كنم فرياد! اي فرياد!
....

پ ن1: هر موقع كه حرف از تقدير و سرنوشت مي شه پاي دل وقلوه و جيگرو عشخخخخو LOVE و از اين جور چيزا مي آد وسط ولي من شديدا ارتباط با اين اقلام و اجسام و ارواح و اوراد را به هر طريق ممكن رد مي كنم !!!!!!!!!
پ ن 2: هفته ي پيش دفترچه ي خدمتمو قرستادم! تازه دو تا هم واكسن زدم كه پدرمو در آورده از همون موقع تا الان!!!!!!!!

مرد جان به لب رسيده را چه نامند

2009-05-23T11:57:00.005+04:30

سنت و تجديد راه خود نمودند **** مرد جان به لب رسيده را چه نامند

امروز بعد از مدتها رفتيم تو دل طبيعت ، يعني اينكه رفتيم كوه ، با ابولفضل و ممد رفته بوديم! جاي شما خالي ، خوش گذشت!!
ولي الان كه دارم اينو مي نويسم خيلي دلم گرفته ، يعني خيلي خيلي:
اولاندش كه جواب كنكور ارشد و اعلام كردن و با اينكه خودم صد در صد مطمئن بودم كه قبول نمي شم ولي بازم حالم گرفته شد !!(تاكيد مي كنم خودم مي دونستم قبول نمي شم ولي..)
دوماندش فردا كارآموزيم تموم مي شه (نه اينكه كارآموزيم تموم مي شه حالم گرفته باشه ها نه ) ناراحتم از اينكه چند ماه ديگه بايد خدمت مقدس سربازي باشم وقتي به همين خدمت مقدس فكر مي كنم كل موهاي تنم سيخ مي شه (مثل همين الان)
سوماندش كلا زندگي دانشجوقي من داره تموم مي شه ، راستش تموم شدن دانشگاه يعني تازه اول آواره گي من ،يعني زندان ابوقريب ، يعني گوانتانومو!! اصلا حالم خوب نيست!!
چارومندش سرما خوردم بد جوري ، گلوم هم درد مي كنه بازم بد جوري!!
پنجمندش چند هفته اي بود داشتم زبان كار مي كردم ، مي خواستم تو اين تابستونه حداقلش چند تا لغت ياد بگيرم، ولي ديگه حوصله هيچي و ندارم حتي زبان خودمو، حرفاي خودمو، چه برسه به يه زبان ديگه اونم از نوع خارجيش !!!
ششمندش كل سيماي سه تارمو كندم ،( مي خواستم بشكنمش ولي...) چون فقط به اون زورم رسيد!! ديگه از پس خودمم بر نمي آم ، چه برسه به اينكه .....!!!
همه دارن بهم زور ميگن ،حتي خواهر كوچولوي شش ساله ام !!!
دستم به هيچ كاري نمي ره، پام كه اصلا راه نمي ره ، يعني راه رفتن كه مي ره ولي نمي دونه كجا داره مي ره ، چرا داره مي ره !! اصلا چرا بايد بره!
هفتمندش اصلا حالم خوب نيست بازم حالم خوب نيست!!
اين عكسايي كه امروز گرفتم! همون موقع كه رفتم تو دل طبيعت ، جاي شما خالي ، خوش گذشت اما..........

شهر سوخته

2009-05-13T23:00:00.006+04:30

عصري تلويزيون داشت يه برنامه در مورد شهر سوخته نشون مي داد! مسئول كاوش هاي شهر سوخته آقاي دكتر ساجدي (دكتراي انسان شناسي باستاني از ايتاليا ) دقيقا يادم نيست ولي فكر كنم مدركش اين بود،داشت حرف مي زد چيزاي جالبي مي گفت: مثلا اينكه قدمت شهر سوخته به 2000 تا 3500 سال قبل از ميلاد مي رسه و در حدود 15 يا 16 هزار نفر جمعيت داشته چيز جالبتر اين بود كه مي گفت: اون موقع يعني 4500 سال پيش بر روي يك دختر 13 يا 14 ساله عمل جراحي مغز كردن ! مي گفت يه بيماري اون زمان بوده كه (اسمشو گفت ولي من يادم نمونده ) باعث جمع شدن مايعات زير جمجمه مي شده و در نهايت فاتحه ي طرف خونده مي شده !
اون موقع هم پزشكا يا نمي دونم جادوگرا يا هر چي كه شما اسموشو مي ذارين جمجمه ي دختره رو به صورت مثلثي بريدن و مايعات زير اونو خالي كردن ! ميگفت دختره بعد از اون 6 تا 9 ماه زندگي كرده و بعد از اون مرده ، مرگشم احتمالا بر اثر عفونت بوده!!
يه چيز ديگه اي كه مي گفت راجب خط كشي بود كه در كاوش ها پيدا شده بود خط كشاي امروزي كوچكترين مقداري كه اندازه گيري مي كنن 1 ميليمتره ، ولي خط كش اونا كوچكترين مقداري كه داشته 0.5 ميليمتر بوده!!
چيزه تازه اي كه كشف كرده بودن چشم مصنوعي بود كه فقط براي زيبايي بوده و كاربرد چشم و نداشته ! اين چشم مصنوعي رو جمجمه ي يه زن 30 يا 35 ساله بوده ! عكس مردمك و مويرگا رو روي اون نقاشي كرده بودن كه قطر مويرگا در حدود نيم ميليمتر بوده!!جنس چشم هم چيزي مثل پلاستيك بوده كه از قاطي كردن قير و چربي درست مي شده .

برا من خيلي خيلي جالب بود (البته اگه فردا يكي پيدا نشه و بگه كه همه چي دروغه و ساخته ي دانشگاه شيكاگوه !!!(مثل قضيه ي تخت جمشيد))!
از شهر سوخته بيايم به نسل سوخته ! ( نمي دونم چرا همه چي تو كشور ما سوخته ! نسل سوخته ، شهر سوخته ‌، دماغ سوخته )! راستش جمعه رفته بودم واسه امتحان ارشد ، همين جوري نسل سوخته بود كه مي آمد ، نزديكاي 900 نفر شركت كننده داشت وكلا (فوقه فوقش ) 30 نفر بگيره !
به قول يكي از دوستان كه مي گه ما يا بايد 50 سال دير تر بدنيا مي اومديم يا اينكه 50 سال زودتر، نمي دونم شايد اون موقع درجه ي سوخته گيمون پايينتر بود !
بگذريم!! تازه گي ها يه چيزايي شنيدم ،بذار بگم شما هم بشنوفين ، شنيدين كه مي گن مي خوان خانه مجردي ها رو جمع كنن ، شنيدين كه مي گن فائزه هاشمي واسه مير حسين تبليغ مي كنه ، شنيدين كه مي گن مي خوايم با آمريكا و روسيه غني سازي مشترك داشته باشيم ، شنيدين كه مي گن قراره رونالدو مربي تيم ملي بشه ، شنيدين كه مي گن ........
شماها چي شنيدين؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چه نويسم؟!

2009-05-04T23:36:00.001+04:30

هر چي فكر كردم در مورد چي بنوسم چيزي به ذهنم نيومد ، گفتم ننويسم باز هم نشد ، ياد نوشته اي از عين القضات همداني افتادم كه چند وقت پيش خوندم ، گفتم شما هم بخونيد!! ..................
عين القضات مي گه:
«هر چه مي نويسم پنداري دلم خوش نيست و بيشتر آنچه در اين روزها نبشتم همه آن است كه يقين ندانم كه نبشتن بهتر است يا نا نبشتن .
اي دوست! نه هر چه درست است و صواب بود ، روا بود كه بگويند ... و نبايد كه در بحري افكنم خود را كه ساحلش پديد نبود، و چيزها نويسم بي «خود» كه چون وا«خود» آيم بر آن پشيمان باشم و رنجور.
اي دوست مي ترسم...و جاي ترس دارد ...از مكر سرنوشت...
حقا و به حرمت دوستي ،كه نمي دانم كه اين كه مي نويسم راه سعادت است كه مي روم يا راه شقاوت؟
و حقا ، كه نمي دانم كه اين نبشتنم طاعت است يا معصيت؟
كاشكي كه يكبارگي نادان شدمي تا از خود خلاصي يافتمي !
چون در حركت و سكون چيزي نويسم ،رنجور شوم از آن به غايت!
و چون در معاملت راه خدا چيزي نويسم ، هم رنجور شوم!
چون احوال عاشقان نويسم نشايد،
چون احوال عاقلان نويسم ، هم نشايد،
و هر چه نويسم ، هم نشايد،
و اگر هيچ ننويسم هم نشايد،
واگر گويم نشايد،
و اگر خاموش گردم هم نشايد،
و اگر اين وا گويم نشايد و اگر وا نگويم هم نشايد....
و اگر خاموش شوم هم نشايد.........»

راستي جمعه كنكور كارشناسي ارشد دارم دعا كنيد كه قبول بشم!!!!

شیر خدا و رستم دستانم آرزوست.....

2009-04-26T13:28:00.004+04:30

چند وقت پيش يكي ازم خواست فكر كنم !
فكر كنم كه هدفم از دوستي با اون شخص چيه ؟ بعدشم گفت چه سودي از اين دوستي به من مي رسه يا نه به اون مي رسه ؟؟
هيچ وقت اينجوري به قضيه نگا نكرده بودم !! سود يا ضرر؟؟
پيام بازرگاني : اونجا رو به ياد بياريد كه بعد از كليپ داداش سيا يه آقايي مي آد مي گه : "بعضي از دوستا عين قطار شهر بازي مي مونن آدم از بودن با اونا فقط لذت مي بره "
ولي نه آخه قطار شهر بازي هم سود داره واسه آدم اونم اينه كه حداقل برا چندين ساعت سرت به همون قطاره گرمه پس باز يه سودي داره!!(اين اولين چيزي بود كه همون لحظه به نظرم اومد)
كلا آدم حسابگري بودن خيلي خوبه به قول همون دوست اگه كاري،رابطه اي نمي دونم هر كاري كه يه نفر انجامش مي ده منفعت نداشته باشه به درد نمي خوره ،ولي من زياد موافق اين قضيه نيستم به نظر من احساسات آدما خيلي بيشتر از اينا ارزش داره كه بر اساس سود يا زيان بشه رو اون قيمت گذاشت هر چند خيلي وقتا هم نمي توني بي تفاوت ازش رد بشي!!
خيلي فكر كردم به اينكه يه دوستي چه هدفي مي تونه داشته باشه خيلي چيزا هم به ذهنم اومد ولي تو همه اونا،همه اون هدفا جايي براي دوستي نبود چون همش مي شد يه جور تجارت ،تجارتي كه كالاي اون احساسات يه نفر بود!
نمي دونم این ره که ما می رویم به ترکستان است یا هندوستان !!!به هر حال ، به نظر من اگه يكي نمي تونه سبب ترقي من بشه شايد من بتونم پله ي پرش اون باشم !
بگذريم ، نيچه يه جايي مي گه : « زيستن براي هيچ ملتي شيرين نيست،مگر آنكه مرز ارزش هايش را باز شناسد » !!!!!